1000501_407714132683293_671302161_n
Να σε κοιτάζω στα φεγγάρια του Αυγούστου και να εκδύομαι,  εκ πεποιθήσεως, κάθε λύπη
Στης αγάπης τη σιωπή Θ’ ακούγεται το φτερούγισμα του ονείρου
Κι ενώ το κύμα θα γεννιέται και θα πεθαίνει στα πόδια μας Θα βγει αυτοπροσώπως  ο Αύγουστος από τη ζωγραφιά της Φωτεινής …
(Έχει δει τόσα και τόσα  φεγγάρια  να λιώνουν μέσα στα μάτια)
Θα μας δώσει το στεφάνι με τα γιασεμιά του
Δεν θα ρωτήσω γιατί
Το παραδέχομαι Τ
ην ώρα που το χέρι σου αναζητά το δικό μου ακούγεται να κτυπά δυνατά η καρδιά  η θάλασσας και μάλλον μας μαρτύρησε
Μαρίνα Χρηστάκη ( Αύγουστος 2013)
Advertisements