Αγγέλου_η ίδια

 

Μόλις ξύπνησα
Καλή ώρα ν’ αρχίσει να πεθαίνει κανείς
Από τις μέρες που το δωμάτιο γεμίζει λάσπη
Κινούμενη λάσπη, ράθυμη
Ερπετό που θέλει να με καταπιεί
Αργά
Ολόκληρη
Σκέφτομαι πως θα μπορούσα να ξεφύγω
Στοιβάζω όλα μου τα έπιπλα
Και σκαρφαλώνω
Σκαρφαλώνει κι αυτή
Ο θώρακάς μου σφίγγεται
Τα ρουθούνια μου απειλούνται
Μυρίζει χώμα και βρεγμένος ουρανός
Τα χείλη μου αγγίζουν το ταβάνι
Η τελευταία επιφάνεια που τους δίνεται
Τραχιά
Σαν τις παλάμες του έρωτα

Πνίγομαι…

Ένα παράθυρο θα με είχε ίσως προλάβει
Πώς έχτισα έτσι αυτό το σπίτι;

Advertisements