Μεγάλος συνωστισμός

στους πάνω δρόμους

Έλκηθρα ανεβοκατεβαίνουν

φορτωμένα

Κι ο χιονιάς χαμογελαστός

σαν Αι Βασίλης

Καίει ο βοριάς

τα γυμνά χέρια των παιδιών

Τα μαυρισμένα

απ το κρύο δάχτυλα

χαϊδεύουν ένα νεογέννητο

στη φάτνη

Το νεογέννητο χαμογελάει

Εγώ κλαίω γιατί βλέπω

τα πάθη να ‘ρχονται

Μια δεκαεξάχρονη μάνα κλαίει

τα βάσανα του κόσμου

Εγώ κλαίω τα δικά της βάσανα

Μέρες γιορτινές

που η πίκρα διαστέλλεται,

όπως ο χρόνος του απελπισμένου

Ανεβοκατεβαίνουν τα έλκηθρα

στους πάνω δρόμους

γεμάτα δώρα

Κι όμως σε κάθε δρομολόγιο

μας ξεχνάνε

Νύχτες στολισμένες

που αναβοσβήνουν γιορτινά

Στους κάτω δρόμους

παιδικές καρδιές που περιμένουν

τα έλκηθρα που δεν έφτασαν ποτέ

 

29 Δεκέμβρη 2012

Γιάννης Ποταμιάνος

 

 

Σημείωση: Ο πίνακας είναι του Wassily Kandinsky

Advertisements