Μαρία Τσιράκου, επιΣτροφή από την απόΣταση
Φωτογραφία εξωφύλλου: Μαρία Τσιράκου



Απόπειρα πρώτη

Νύχτα Δεκέμβρη
σαν να τελειώνει ο χρόνος, ξανά.
Ένα τρενάκι παιδικό αρχινά το ταξίδι του.
Αφετηρία, ο λεκές στο χαλί
ενδιάμεσοι σταθμοί, 
ένα λουλούδι ξεθωριασμένο,
τα πατημένα φτερά μιας μέλισσας,
τα φαγωμένα κρόσσια, ο χρόνος ξανά.


Απόπειρα δεύτερη

Νύχτα Δεκέμβρη
η ανάμνηση ενός γράμματος
που ποτέ δε θέλησα να γράψω
σε έναν Άγιο, που ποτέ δε θέλησα να πιστέψω.
Το τρενάκι ήρθε.
Ο ήχος του φρένου πάνω στις ράγες
ζαλίζει τις γεύσεις,
η άχνη τινάζεται στο φτέρνισμα, 
λερώνει το χαλί, θολώνει τις λάμπες.


Απόπειρα τρίτη


Νύχτα Δεκέμβρη
επιβιβάζομαι. 
Ένα χεράκι παιδικό σχηματίζει μια προσευχή.
Γεμάτη η τσέπη από χρόνια.
Τρύπες γεμάτη.
Δε βαστάει τα γράμματα. Μόνο τις αναμνήσεις.

Νύχτα Δεκέμβρη, διαρκείς.
Στάξε στο χρόνο των ανθρώπων,
σε κάθε απόπειρα
της προσευχής τη γραφή.

[ Για τη νύχτα 
που ποτέ δεν έζησα,
μα που έμαθα να προσεύχομαι
για αυτή. ] 

Advertisements